VERSLAG  BEZOEK AAN KANTTENTOONSTELLINGEN TE ANTWERPEN

Dat de afwezigen ongelijk hadden wisten jullie zeker al, maar hier was het werkelijk waar.  Hetgeen wij daar niet alleen gezien, maar ook gehoord hebben, was buitengewoon.

Verzameling in het station van Aarschot volgens de deskundige organisatie en planning door onze Willy  en iedereen zag er bijzonder opgewekt uit.  Een paar, ook ik, hadden hun bloem niet aan en betalen was de boodschap. Uit eerlijke schaamte deed ik een FLINKE duit in het zakje, Yvonne straalde, was het niet van plezier dan toch van genoegen.

Eventjes emotie toen de trein onderweg stopte zonder reden. Een geluk, ons Caroline wist de reden : nl de machinist  moest de weg gaan vragen.

Aankomst in ANTWERPEN-station waar het de moeite loonde eens rond te kijken. Dan de keuze, ofwel te voet onder een deskundige leiding  die perfect de weg wist en kon stappen als de soldaten van Khaddafi, ofwel met Willy mee met MAINE TRAM.

Eerste bezoek aan de Bartholomeus kerk. Prachtige kerk gebouwd door de Jezuïten. De rondleiding met de ganse geschiedenis van de kerk en daarna het bezoek aan de kantwerken werd gegeven door een dame die werkelijk alle aspecten tot in de puntjes behandelde.

Wij zagen en hoorden zaken waarvan wij helemaal niet van op de hoogte waren.  Zo onder andere dat Antwerpen niet slechts bekend was in de vroege eeuwen om zijn handel/inkoop en verkoop van alle soorten kant, maar tevens een echt kantcentrum geweest is waar in de 16^e en 17e eeuw niet minder dan 2000 kantwerksters, zowel thuis als in de scholen, zowel kloskant als naaldkant maakten.  Wat wij reeds, ook in de geschiedenisboeken, weten en horen is dat in Antwerpen de fameuze POTTEKANT gemaakt werd.  Wel  hebben wij  heel wat andere uitleg gekregen en de pottekant in al haar aspecten kunnen bewonderen, zowel met als zonder pot. Hetgeen wij ook leerden was de mythologie over de GRANAATAPPEL.

De granaatappel staat symbool voor de vruchtbaarheid vanwege de vele zaden, maar ook voor de dood vanwege de rode kleur van het binnenste van de vrucht.

Deze afbeelding komt heel veel voor in de kant en ook in het goudborduursel op de prachtige kazuifels van de priesters. Prachtige stukken, wonder goed bewaard gebleven.

Ook de pioenroos (roos zonder doornen) is bekend in de mythologie en komt vaak voor in de kantwerken en kazuifels. Wat voor ons zeker van nut was is de uitleg hoe men tot het opvullen van de ruimte tussen de figuren gekomen is.  Eerst een soort spijltjes of zelfs gespannen draden. Daarna vlechtjes die zowel het figuurtje met de rand ofwel de figuurtjes onder elkaar verbonden.  Zo kwamen ze gelijdelijk tot het vormen van de gronden.

Verschillende gronden werden ontwikkeld in de verschillende plaatsen waar er geklost werd en dit bracht mee dat de naam van de grond heel vaak gekoppeld werd aan de stad waar men kloste.  Zo spreekt men van Binche kant die eigenlijk Brugse kant is en door dames die uitgeweken zijn naar Binche en de gronden de motieven en soorten slagen ietwat verwisseld hebben, gekomen zijn tot het ontstaan van een andere kantsoort. Ook de Valencienne werd niet uitgevonden in Frankrijk. Ook de naaldkant was reeds gekend in die eeuwen en kwam hier aan bod.

Onze specialiste Jacqueline sloot dit bezoek af met het verdedigen van haar dada namelijk als je een grond aan het klossen bent maak dan willens-nillens eens wat andere, niet voorziene slagen.  Na enkele centimeter zie je zowaar dat je een heel andere grond bekomt.

Ze kreeg de felicitaties van de jury want het was HEEL JUST !

Eten en drinken konden we in Antwerpen naar believen, alle pleinen zaten vol zonnekloppers dus wij volgden, met of zonder zon! Na de innerlijke mens voldaan te hebben was er rendez-vous in het maagdenhuis.

Een tweede gids die zeker niet moest onderdoen voor de eerste heeft ons “schatten op zolder, of liever van de zolder laten zien met de nodige uitleg. Wat hier uitvoerig besproken werd is dat het Maagdenhuis eigenlijk de plaats was waar mensen hun baby’s konden binnen brengen.  Ze kregen de helft van een speelkaart  en konden, nadat de kinderen een degelijke opleiding in kant en naaien en een opvoeding, hun kinderen terug naar huis halen mits het tonen van de helft van de gekregen speelkaart. We kregen ook op de koer een kopij te zien van de fameuze schuif waar je tot op heden een baby in kunt leggen. Zielig maar beter dit dan ongevallen, als jullie begrijpen wat ik bedoel !

Hier was ook moderne kant te zien van Estelle Verhaeghe, ooit lesgeefster in de Academie te Aarschot.  Mooi maar zaken die we reeds kenden.

We hadden zowel lichamelijk als geestelijke rust nodig en waar kan dat beter als op een plein waar we vooraleer we de terugweg naar het station namen, een laatste dorst gingen lessen. Met de trein naar Aarschot hadden we geluk, de conducteur wist de weg !

Een zaak hebben we moeten uitleggen aan de kaartjesknipper, dat het niet is omdat iemand van Tervuren komt zij daarom 2 euro moet meer betalen, hij keek verwonderd maar bij het zien van ons Frieda wist hij waarom zij meer betaald had.

Ik ben nog vergeten onze fotograaf attitré, Roger Vandendries  te bedanken en ook ons Nicole die  geen enkele kans liet voorbijgaan om de prachtige stukken op de gevoelige plaats te zetten dus ook aan haar hartelijk dank.

Ik denk te mogen zeggen dat het een van de leerrijkste en plezantste uitstappen was. We herhalen dit ZEKER!

Groetjes van Simonne Anthierens nog steeds jullie  FIERE Ere-Voorzitster.